Sneeuwwandelaars op het plateau de Semnoz

Tour des Bauges

Midwintertrektocht met sneeuwschoenen

Tekst : Carla Simons. Foto's : Ellen Timmer

In de zomer van 2005 is vanuit de NKBV zwerftochten het initiatief ontstaan om een sneeuwschoenwandeltocht te organiseren. De bedoeling was om een trektocht te maken door een berggebied, waarvan we vrij zeker waren dat er voldoende sneeuw was, en toch geen gevaar van lawines en dergelijke. We wilden bovendien geen gids inhuren, maar op eigen gelegenheid gaan. Het mocht dus niet te moeilijk worden. Na wat zoeken op internet en studeren op de kaart kwamen we terecht bij het Massif des Bauges. Dit is een klein berggebied ten zuiden van Annecy. Goed bereikbaar met de trein en niet te hoog, maar wel met een redelijke kans op sneeuw. Het plan was nog maar net vastgelegd, of we hadden al een leuk groepje deelnemers. Allemaal lopers met ervaring, ook in bergachtig terrein en met sneeuw. Maar niet iedereen had eerder op sneeuwschoenen gelopen!

Vliegen per trein / Nederland - Saint-Jean

Zo stonden op zaterdagmorgen 11 februari 2006 Kees en Thea, Ellen, Marian, Klaas, Rinse en ik op het station in Brussel te wachten op de trein. De rugzak vol proviand, sneeuwschoenen en stokken mee. Het zou zeker geen kant en klare tocht worden. Er was dan weliswaar een gemarkeerde route, maar of we die konden vinden in de sneeuw was nog maar de vraag.

Eerst met de TGV naar Lyon. De trein vloog met een snelheid van ca. 300 km per uur door het Franse platteland. Het leek wel of de auto's op de snelweg stil stonden. "Dit is geen loopgebied," zei Kees nadat we steeds hetzelfde saaie landschap voorbij zagen schieten, "gelukkig maar dat het nu zo snel gaat". In Lyon stapten we over op de regionale trein. En meteen werd het landschap interessanter. Een stuk langs de Rhône en daarna de bergen in.

Om kwart over vijf kwamen we aan in Chambéry. Ons eerste adres was de "Auberge le Saint Jean" op 581 meter hoogte net buiten de stad. Als raskampeerders was het wel even wennen aan al die luxe in zo'n hotel. Je hoeft je slaapmatje niet op te blazen, en je kleren kan je over een stoel hangen in plaats van er een bundeltje van te maken voor het hoofdkussen. "Na al dat gereis nog even rond kijken in het dorp," stelde Kees voor. Zo groot was het dorp echter niet want na twee straten was je al weer bij het beginpunt. Inmiddels was het al donker en konden we nog even genieten van de lichtjes in de grote stad in het dal. Wat zou morgen brengen? Er ligt hier nog maar nauwelijks sneeuw?!

Volgende pagina : de tweede dag.