FLEßBODE - HEILIGKREUZ

Wij zijn deze maandagochtend om ca. zeven uur wakker geworden. Na het mooie weer van gisteren is het vandaag mistig en wolkig. Koud is het nog steeds niet en er is weinig wind. Diep onder ons is nog net de witte brug van het Gantertal te onderscheiden. Begeleid door een zachte motregen stappen we naar de Saflischpass (2506 m.). De omgeving van de pas is in nevelen gehuld, nabije stenen zijn nog wel te onderscheiden. Op de pas zijn interessante witachtige steenformaties (kalk?) te zien. Daarna volgt een lange afdaling naar Heiligkreuz (1470 m.). Het laatste stuk is tamelijk steil en een aanslag op de nog ongeoefende afdaalspieren.

In Heiligkreuz stappen we restaurant Heiligkreuz binnen terwijl het begint te regenen. We informeren of er plaats voor ons is en hebben geluk: vanwege het slechte weer hebben er mensen afgezegd en is er plaats voor ons. (Eigenlijk hebben we de pest aan reserveren dus we hadden vantevoren niet gebeld.) We worden hartelijk verwelkomd door Franziska en Urs, de eigenaren van het restaurant/pension. We hebben een gezellige avond doorgebracht met Limburger Pascal, die helemaal in het Binntal is ingeburgerd, en ons de wandeling naar de Geisspfadsee aanraadt. Urs vertelde ons later op de avond het verhaal van het "witte wief" dat zou rondwaren in Heiligkreuz.

We horen dat het Binntal beroemd is vanwege haar rijkdom aan mineralen.

Brug over de Binn

HEILIGKREUZ - BINNTALHÜTTE

Gisteravond had ik voor de zekerheid maar gebeld naar de Binntalhütte om plaats te reserveren. De hut was nl. afgelopen zondagavond (oorspronkelijk de eerste nacht in Zwitserland die ik in gedachten had) al vol. Gelukkig was er deze avond wel plaats.

Pascal begeleidt ons van Heiligkreuz naar Imfeld. Op de wandelbordjes staat trouwens Imfeld vermeld en niet "Fäld" zoals op onze wandelkaart staat. Dat pad naar Imfeld loopt langs de noordkant van de rivier de Binn en is heel aardig. In Imfeld hebben we bij een winkeltje nog wat boodschappen gedaan (brood en kaas). Vervolgens hebben we in het restaurant van Rippje (bij de brug over de Binna-rivier) rösti gegeten. Daarna scheiden onze weg en die van Pascal.

Wij nemen een pad in een weiland ten noordoosten van Imfeld omhoog, aanvankelijk een spoor door een weiland dat vervolgens overgaat in een pad door een bos met zeer grote lariksen. Zo indrukwekkend dik heb ik ze in Nederland nog nooit gezien. Wij passeren boerderij Eggerebode, slaan linksaf en nemen het halfverharde pad naar de boerderij die op 1975 m. ligt. Dit pad is om te wandelen wat saai, maar het uitzicht is schitterend, zeker als wij op ca. 2000 m. en boven de boomgrens zijn gekomen.

Het is een hoogteweg met uitzicht op de hoge toppen aan de overkant, de Große Schinhorn (2939 m.), de Albrunhorn (2885 m.) en op de pas die we de volgende dag zullen nemen, de Albrunpass. Aan het einde van het Binntal ligt de Ofenhorn (Italiaans: Punta d’Arbola) van 3235 m. hoog, met daarachter een gletsjergebied (Hohsandgletscher). Onze route loopt onder de Gandhorn (2462 m.) en de Holzerspitz (2656 m.) door weilanden vol met bloemen en vlinders. Voor mijn gevoel heb ik nog nooit zoveel bloemen en vlinders gezien. Ook Lucie loopt met "getrokken" camera rond om vlinders te vangen.

Terugblik bij Chiestafel in het Binntal, rechts het pad richting Gandhorn

We dalen af naar de Binna-rivier en komen bij een sprookjesachtig terrein begroeid met alpenroos en elzenstruiken, charmant hobbelig en onoverzichtelijk. De beek stort hier bruisend in vele watervallen op spectaculaire wijze omlaag. Hier begint ook de eenvoudige klim naar de Binntalhütte (2267 m.).

In de hut is het stampvol, buiten waait de wind nl. zo hard dat het niet prettig is om buiten rond te hangen. Verder is de hut maximaal gevuld. Het Franstalig-Zwitserse echtpaar runt een en ander op bewonderenswaardige wijze. Het hele gezelschap krijgt soep, salade, hoofdmaaltijd en toetje. Deze hut is van de afdeling Délemont (Franstalig Zwitsers) van de Zwitserse alpenvereniging en deze beheerders spreken alleen maar Frans.

>> derde etappe : Binntalhütte - Rif. Margaroli

De Binntalhütte