Koffie drinken in Valnontey, vlak voor het vertrek

Valnontey (1666m) - Rifugio Vittorio Sella (2585m)

Door : Jet.
Datum tocht : vrijdag 25 juni 2004.

De groep is op de afgesproken plaats bijeengekomen (inclusief onze tochtleider, 10 personen). Eerst wordt in hotel Paradisia nog koffie gedronken om de laatste tochtinformatie van Bert te vernemen: de in's en outs van het Paradijs...

Ook worden de rugzakken gekeurd. Ik druk me maar... Te veel eten, ik heb het al gehoord! En dan nog een loodzware pickel... Is dit nu het ware paradijs? Enfin, we gaan op pad. Nog een laatste blik op de plantentuin waar we voorbij lopen voordat we omhoog klimmen. Het weer is vandaag fantastisch, nog beter dan gisteren. Iedereen geniet en toch is de tweede pauze heel welkom! Een marmot schiet nog net weg voor onze voeten, een waterval wordt gepasseerd en zelfs wegwerkzaamheden worden aangegeven met een waarschuwingsbord op ons pad. Netjes, hoor. De routes voor 2004 zijn, naar mijn maatstaven, van dit Italiaanse Paradijs goed geprepareerd en worden prima aangegeven, al is het natuurlijk nog maar voorseizoen.

Valnontey, het startpunt van onze tocht

Dit voorseizoen uit zich dan ook in een uitbundige bloemenpracht, heel veel soorten en kleurschakeringen. Verder gaan we weer. Het wordt nu rotsachtig en de besneeuwde bergtoppen liggen aan onze linkerkant. We steken nogmaals een stroompje over en dan klimmen we nog een keer flink omhoog. En dan na de 'ridge': voila, Rifugio Sella! Ons doel voor vandaag bereikt in 3 uur lopen. De Sella-hut bestaat uit 3 gedeelten: een bar (wat belooft dat wel niet?), een restaurant -/ slaapgedeelte en een privé-gebouw (met openbare douches voor de gasten). De kamer, aan het eind van de gang (heerlijk rustig!) is zoals gewend, efficiënt en schoon. Twaalf bedden, terwijl we er maar tien nodig hebben! Lunch verzorgt een ieder, deze tocht, op zijn eigen manier in dit nieuwe 'filiaal' van 'ons' paradijs.

Fotogenieke waterval langs de route

Rust in het paradijs kun je echter op je buik schrijven. Mister Bert gaat vanmiddag nog een topje op met de groep. Zelf beklim ik, in gedachten, een andere top, namelijk de 'Gran Paradiso'. Een mop? Nee, wat is namelijk het geval? Tijdens de lunch zat ik namelijk naast een Duits stel, dat van plan is om a.s. maandag de Gran Paradiso te beklimmen. Op de kaart krijg ik uitleg: vanuit Pont, overnachten bij Rif. Vit. Emanuel en dan 5 uur op en omhoog! Mooi! Ik word wel wat jaloers!

Tegen half 4 begin ik aan dit dagboek, ook een idee van Bert! Wij beleven nog angstige momenten want een van onze tochtgenoten is zoek. Het loopt gelukkig met een sisser af! Gemzen kijken, (wandel-) stokken reparatie en landschapbewondering zijn de redenen voor deze sensatie. Wij liquideren meer borrelnootjes, mijns inziens, dan gepland, aangezien wij morgen een veel lichtere tocht rugzak hebben. Er staat ons namelijk een dagtocht te wachten, die de 'Gemzenkijkster' zal verslaan. Het diner gebruiken wij na een welvoldane dag in de Italiaanse bergen in een optimale sfeer! Het gebied vind ik tot nu toe een aanrader. Dit weet de NKBV natuurlijk ook wel. Het is immers een klassieker! Morgen weer vroeg op.

--
Jet

>> tweede dag : Rif. Sella - Bivacco Leonessa - Rif. Sella

De Sella hut