Reykjavik - Landmannalaugar

Zondag - per bus van Reykjavik naar het startpunt /
van Hraunyaer naar Landmannalaugar

In de vroegte vertrekken we met een vierwielaangedreven busje naar het oosten. Ons gebied, rondom Landmannalaugar, ligt ten oosten van Reykjavik. Opnieuw ziet het weer er goed uit: de zon schijnt. We horen dat het eerder slecht weer was en dat we het met het zonnetje hebben getroffen. Een intrigerend landschap trekt aan ons voorbij: steenachtig met karige graslanden. Landbouw is niet te zien. Helaas is er onderweg niet zo veel sneeuw meer te zien. Voor onze komst is het 'warm' weer (voor IJslandse begrippen) geweest en er is veel weggesmolten.

Ergens op een eenzame weg stopt ons busje plotseling: autopech. Het rechtervoorwiel is lek. Als we uit de bus gaan, merken we hoe koud het buiten is. De zon mag dan wel schijnen, het waait ook pittig en dat maakt het koud. Onverstoorbaar gaat de chauffeur aan de gang om het voorwiel los te schroeven, het er samen met Edwin af te rollen, om er vervolgens een nieuw voorwiel op te zetten. Zo'n wiel is loodzwaar, nauwelijks te tillen. We zetten daarna onze reis voort, naar het plaatjes Hraunyaer, waar een pension annex horeca-gelegenheid ligt. We drinken er koffie en vullen onze thermosflessen met thee.

De bus brengt ons nog een stukje verder, het laatste stuk zien we waarom het een vierwielaangedreven bus is. Dan zijn we op het beginpunt. Onwennig stap ik op de langlaufski's en onwennig schuif ik de eerste gladde meters. De sneeuw is verijst en het eerste stukje langlaufen is flink heuvelop. Zo start de eerste langlaufdag, die ongeveer 22 kilometer lang is. Niet moeilijk, aldus de reisbeschrijving, maar wel ver. Voor mij was het toch wel een beetje moeilijk: vanwege de verijste sneeuw en de afstand. Ik begon de eerste dag als de kluns van de groep en ben dat ook gebleven.

Na vele uren bereikten wij de Landmannalaugar-hut. Een op een schitterende plaats gelegen hut, aan de rand van een lavaveld. Enkele honderden meters van de hut loopt een warmwaterrivier, een van de charmes van de hut. Nadat ik mijn ski's heb afgedaan en even heb uitgerust begeef ik mij net als de rest in de richting van het warme bad. Heerlijk!!!

Joost blijkt zich onderweg, helemaal aan het begin al, flink te hebben bezeerd. Zijn linkerschouder en -bovenarm is helemaal blauw en gevoelig. Hij besluit daarom dinsdag niet met ons mee te gaan naar de volgende hut. Jammer, voor hem is de langlaufvakantie al bijna voorbij.

>> maandag : excursie nabij Landmannalaugar

In de omgeving van Landmannalaugar