Kamperen langs de Lycische Weg

Lycische Weg (Turkije)

Zonnige kusten, weids berglandschap en honden

Tekst en foto's : Margriet Lautenbach
Datum : november 2002

Zaterdag : van Rotterdam naar Antalya

Een kwartier later dan verwacht rijdt de BMW van Dick en El de Coolhavenstraat binnen om ons op te pikken en te droppen op Schiphol. Het is 05.45 uur. Dat was weliswaar de afgesproken tijd, maar Dick is altijd erg vroeg en wij altijd laat. Om ons leven te beteren staan we om 05.30 uur bepakt en bezakt in het donker voor de goed afgesloten voordeur.
Veel te vroeg zijn we bij de incheckbalie. Er staat zowaar geen rij, we kunnen zo door, waarna we teveel tijd hebben om ons te vervelen tussen de oersaaie see-buy-fly verkooploketten. We drinken vieze koffie voor veel te veel geld. Eindelijk mogen we het vliegtuig in, wat vervolgens een half uur langer dan gepland aan de grond blijft vanwege mist.

In Antalya duurt het even voor we Paola, Errol en Naomi gespot hebben, maar het is heerlijk weer, dat belooft veel goeds en uiteindelijk hebben we nog nooit zo comfortabel naar een bestemming gereisd met al die geweldige ophaal- en wegbrengservices.
Paola en Errol moeten nog gordijnen uitkiezen voor hun nieuwe huis, wij hebben zo anderhalf uur de gelegenheid om de oude stad van Antalya en de haven te bekijken. Om 17.00 ontmoeten we elkaar weer, de gordijnen zijn uitgezocht en het enige wat wij gedaan hebben is bier drinken op een terras. Gezamenlijk gaan we uit eten op een halfopen eerste verdieping van een Turks restaurant. Errol weet de juiste keuzes qua smaak te maken voor wat betreft locatie en gerecht. Vanaf de tafel kijken we neer op de drukte van de straat gedurende de invallende duisternis.

Verder gaat de tocht naar Kemer in de volgepakte bus met spullen voor het nieuwe huis, wij en onze rugzakken passen er maar net bij. Jammer dat het al donker is, ik ben erg nieuwsgierig naar de donkere silhouetten die maar nauwelijks te onderscheiden zijn van de eveneens donkere lucht. Het lijkt een ruig landschap en ik popel van ongeduld om daar met z'n tweetjes door heen te trekken. In Kemer helpen we Errol met het uitpakken van de bus bij het licht van drie kaarsen, want de elektriciteit is nog niet aangesloten in het nieuwe huis. Uit de bus komen een badkamer, een keuken en nog veel, veel meer.
De rest van de avond besteden we aan het drinken van biertjes in het geweldig knusse pension annex restaurant La Luna van Paola en Errol.

>> Zondag : Kemer