Stora Sjöfallet & Sarek nationaalpark

Tekst en foto's: Sander van der Werf ©

Het is twaalf september 2005 als we de auto bij Suovra verlaten om te beginnen aan een elfdaagse tocht, dwars door Stora Sjöfallet en Sarek. Voor Peter en mij de eerste tocht boven de poolcirkel. De adem stokt, een droom kan beginnen. De rugzakken wegen zeker dertig kilo, er zit dan ook voor dertien dagen eten en brandstof in.

De toppen waar we op uitkijken zijn nu al erg wit, volop herfst. Of is de winter soms iets te vroeg? Direct ben ik onder de indruk van dit magistrale, tijdloze landschap. Met de rug naar de laatste tekenen van beschaving gaan we langzaam door het bos omhoog, richting avontuur. Boven de lage boomgrens komen de eerste druppeltjes en begint het langzaam te miezeren. "Geen garanties", dat is de meest gebruikte quote deze vakantie, en dat geldt zeker voor het weer. Na een schitterende regenboog moeten we aan het eind van de middag hals over kop de tent opzetten in een vliegende storm. Het is even best spannend als Peter tijdens het opzetten in de tent moet gaan zitten. Dit om te voorkomen dat de stokken het begeven.

Door net iets te laat z'n Gore-Tex aan te trekken heeft Oscar het inmiddels behoorlijk koud gekregen. Hij kruipt dan ook direct z'n slaapzak in zodra dat kan. Wanneer ik in de schuddende tent aan de slag ga met de avondmaaltijd, komt de herrie van de benzinebrander amper boven de bulderende wind uit. Tot verbazing van Oscar en mij haalt Peter bij het eten drie blikjes bier te voorschijn uit zijn 'moeilijke momenten knabbeltas'. De held, dat ie dat mee omhoog heeft gesjouwd! We genieten er intens van en vergeten even het slechte weer. De storm raast vijftien uur lang voort, met zeker kracht acht á negen en gecombineerd met de nodige sneeuw. Met slecht materiaal heb je hier niets te zoeken, dat is meteen duidelijk!

>> volgende pagina : Blokken, rivieren en meren